Ağladım biraz önce. O kadar duygu doluyum ki. Bugün bayramın üçüncü günü. Hep tanıdığımız bayramlar gibi geçmesini istediğim için, yine evimiz eskisi gibi kalabalık olmasını istediğim için ve hatıralarda yaşamak için herkesi bende toplamak istedim. Halamı kuzenimi çocuklarımı. Sandım ki yine yıllar önce olduğu gibi sofraya en az yirmi kişi oturacağız. Sandım ki daha kahvaltı sofrasindayken mahallenin çocukları kapıyı çalacaklar bayramımızı kutlamak için ve onlara, bayram harçlığı vereceğiz.

Sandım ki o kadar, çok çocuk gelecek elimdekiler yetmediği icin evdekilere para bozduracagım. Sandım ki kahvaltımız arka arkaya gelenler yüzünden yarım kalacak. Sandım ki ikram taşımaktan  yorgun düşeceğiz ve tatlılar yetmeyecek mi acaba diyerek endişelenecek yedektekinin şerbetini dökecegiz, Sandım ki bu bayram da tıpkı eski bayramlar gibi çoluk çocuk gürültü patırtı hep birlikte olacağız. Çocuklarımın tüm ısrarlarına rağmen bayramı evde geçirmekte ısrar ediyordum, sanki eski günlerdeki gibi olacağını umarak.

  Oysa o çocuklar büyümüştü, onlar bu adetletimize şahit olsalar da büyümüşler o çocukların da çocukları olmustu. O çocukların cocuklari artik o eski adetleri hic bilmiyorlardı. Ne bilsinler ki benim eskiye olan ozlemlerimi? Özlediklerimi yerine koymak istediklerimi. Oysa annem gitmişti babam da, onlar artik zeytin ağacının gölgesinde ebedi istirahatgâhlarinda belki de benimle ayni özlemleri hissediyorlardı kimbilir? Onlar yok, eski günler hatıralarda kaldı, eski bayramlar da hayal olmuştu. Bunu ben ilk defa bu bayram bayramın üçüncü günü evden herkes işine, evine dönmek için ayrılınca  anlamis derin bir üzüntü içinde bulmuştum kendimi. Hızla ortalığı toplamaya çalıştım bir seyler yapmam lazımdı. İçimdeki özlem bir türlü hafiflemiyordu, gerçekleri farkedince daha da çok artmıştı özlemim.
  Bugün anladım ki her şeyin bir zamanı var hiçbir şey eskisi gibi olmuyor zaman her şeyi örüyor geri donüşsüz sökmek mümkün değil. İçimde bir ince sızı, gözümde yaş, kafamda binbir düşünce, anladım ki bu yolculukta tren daima ileri gidiyor geri dönüş yolu yok. İnenler var binenler var herkesin istasyonu farklı. Hepimize güzel ve hayırlı yolculuklar!